Nintendo Switch 2: Een krachtige evolutie met bekende gebreken

De Nintendo Switch 2 ligt inmiddels ruim een half jaar in de schappen en de eerste balans kan worden opgemaakt. Is het slechts een ‘Switch 1.5’ of een volwaardige nieuwe generatie? Het antwoord neigt naar het laatste. De console brengt Nintendo dichter bij de huidige audiovisuele standaarden, zonder de eigenzinnige koers van het bedrijf te verliezen. Hoewel het apparaat in brute rekenkracht nog steeds achterblijft bij de concurrenten van Xbox en PlayStation, is dat precies waar Nintendo zich comfortabel voelt. De unieke meerwaarde van het hybride concept – naadloos wisselen tussen handheld en docked – blijft overeind, maar nu met technische specificaties die eindelijk recht doen aan moderne games.

Beeldkwaliteit en prestaties

Een van de meest in het oog springende upgrades is de ondersteuning voor 4K-resolutie en een scherm met een verversingssnelheid van 120Hz en Variable Refresh Rate (VRR). Dit zorgt ervoor dat titels als Cyberpunk 2077 niet alleen grafisch hun potentie tonen, maar ook verrassend soepel draaien. Voor gebruikers die overstappen van een oudere Switch of zelfs een Xbox Series X, voelt de performance als een verademing; games ogen prachtig en de hardware voelt stevig en robuust aan.

Over het ingebouwde scherm zijn de meningen echter verdeeld. Hoewel het LCD-paneel groter is dan voorheen, voelt de keuze voor LCD in plaats van OLED voor critici als een teleurstelling en een gemiste kans. Gebruikers waarderen het grotere formaat, maar de pure beeldkwaliteit haalt het niet bij de top van de markt. Bovendien heeft de toename in grootte een praktisch nadeel: de console past simpelweg niet meer in de binnenzak van een jas, wat de draagbaarheid iets beperkt.

Innovatie en frustratie rondom Joy-Cons

De controllers hebben een interessante update gekregen. De Joy-Cons zijn groter en beschikken nu over ‘HD Rumble 2’ en een opvallende nieuwe feature: de optie om ze als muis te gebruiken. Helaas lijkt Nintendo een oud spook niet te hebben verjaagd. Ondanks de vernieuwingen steekt het beruchte ‘Joy-Con drift’ weer de kop op. Gebruikers melden dat de thumbsticks soms al binnen enkele maanden – ruim binnen de garantieperiode – een eigen leven gaan leiden. Dat de sticks nog steeds kwetsbaar zijn en reparaties noodzakelijk blijven, is een flinke smet op de hardware-ervaring.

Nieuwe accessoires voor toegankelijkheid

Rondom de nieuwe controllers is er ook nieuws uit de hoek van externe fabrikanten. Accessoiremaker Gametech heeft onlangs een verstelbare grip onthuld waarmee de Switch 2 volledig met één hand te bedienen is. De constructie bestaat uit twee Joy-Con 2-shells die verbonden zijn met een scharnier. Dit mechanisme kan in drie standen worden vergrendeld: naar binnen gericht voor links- of rechtshandig gebruik, of parallel aan elkaar voor de nieuwe muis-modus.

Gametech zet dit product in de markt als een universeel ontwerp. Hoewel het primair bedoeld is om gaming toegankelijker te maken voor mensen met een fysieke beperking, wordt het ook aangeprezen voor multitasking, zoals gamen terwijl je met de andere hand scrolt of eet. Het is in essentie een update van hun ontwerp uit 2018, aangepast aan de afmetingen van de nieuwe controllers. Een kanttekening is wel dat de webshop van de fabrikant vooralsnog niet naar het buitenland verzendt.

Ecosysteem en vooruitblik

Op softwaregebied gooit de Switch 2 hoge ogen met launchgame Mario Kart World, een titel die direct laat zien wat de machine in huis heeft. Ook diensten als GameShare tonen potentie, al laat de kwaliteit van de GameChat-audio nog te wensen over. Een fijn pluspunt is de achterwaartse compatibiliteit en de toegang tot retro games via Nintendo Switch Online. De overstap vanaf een oude Switch verloopt meestal soepel, al kunnen er wat haken en ogen zitten aan het instellen van de primaire console als je meerdere apparaten in één huishouden gebruikt.

Alles bij elkaar genomen is de Switch 2 een aantrekkelijk geprijsde opvolger met veel potentie. Het is jammer dat de accuduur een stapje terug doet ten opzichte van latere modellen van de voorganger en dat Nintendo’s eigen games zelden in de aanbieding zijn. Hoe ver de grafische kracht van de console echt reikt, zal de komende jaren moeten blijken wanneer meer ontwikkelaars games specifiek voor dit platform gaan bouwen.